Era Złotej Łaski miała przynieść pokój. I przez
kilkadziesiąt lat to się sprawdzało. Jednak Złota Łaska słabnie, pojawiają się uchodźcy,
a Czernidło coraz bardziej się rozpowszechnia. Wtedy jeden człowiek musi wybrać
swoją drogę.
Monumentalne dark fantasy, jak jest opisana ta książka na
okładce doskonale odzwierciedla tę powieść. Nie tylko rozmiarem, ale światem,
postaciami, całym pomysłem.
Przepadłam. I choć nie jest to książka łatwa, trzeba się porządnie wczytać, by
połapać wszystkie wątki i potem je rozpleść, by na nowo połączyć z nowymi
faktami, to naprawdę warto. Dawno nie czytałam czegoś tak dobrego, tak
dopracowanego, szczególnie w debiutach z fantasy. Mój zachwyt zaczyna się na
języku, dawnym, pradawnym, który kocham w powieściach z mieczem i magią. Idzie
potem dalej, ku postaciom, prawdziwym, namacalnym wręcz. Muska opis budynków,
wsi, obyczajów. I kończy się na całym świecie, nie tylko idealnie odrysowanym
na mapie, ale takim, który ożywa przed oczami. Naprawdę chwilami miałam
wrażenie, że stoję obok i patrzę na to wszystko.
Książka jest z gatunku cegiełek, ale nie przerażajcie się.
Jak już zaczniecie, to porwie Was przy prologu i do końca nie puści. Zostawi za
to z niedosytem, pytaniami i smakiem popiołu. Owszem, ma dużo szczegółów, nie
da się siąść na chwilę i potem porzucić lekturę. Zresztą, nie będziecie
chcieli. Tu trzeba rozważyć, zastanowić się, czytać uważnie. Ale ani przez chwilę
nie będziecie się nudzić. Kolejne wydarzenia będą się przed Wami rozwijać,
pokazując coraz więcej i prowadząc coraz dalej.
Kogo kocham w tej książce najbardziej? Oczywiście, że Waleta
i Jankę. To są bohaterowie z krwi i kości. Nieugięci, wierni zasadom, twardzi i
ludzcy. Nie bojący się iść drogą, którą wybrali i nie bojący się wybierać
trudnych dróg. Ale szczególną sympatią darzę też Lunę. Wspaniałą, mądrą. Zresztą,
w Panu Popiołów wiele postaci zasługuje na uwagę, szacunek lub podziw. Naprawdę
musicie przeczytać, żeby zobaczyć i zachwycić się.
Książka, pod płaszczem wielkiej powieści fantasy niesie ze sobą
przesłanie ważne dla nas, w naszej teraźniejszości. Mówi o fanatyzmie, nie
tylko religijnym, przynoszącym skutki, którym niekoniecznie chcemy stawić
czoła. Mówi o przeszłości zagrzebanej, ale nie umarłej, która zawsze się upomni
i wróci. Mówi też o wierności prawdzie i moralności, wykraczającej poza nakazy
nowego prawa. A więc również o zdradzie i zemście, o zapomnieniu, które
przynosi tylko szkody. Oraz o poświęceniu i pokoju, który wcale pokojem nie jest.
A wszystko to otulone zapachem lawendy.
Jednym słowem, ma w sobie to, co cenimy w książkach fantasy.
I jeszcze więcej. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Na wdechu, bo koniec…
Tak się nie robi.
Współpraca barterowa z Wojciech Mazurkiewicz
Wydawnictwo Brda 2026
576 str


